اعلاترین سرکه ای که موجوده همینه و بسته به تهیه اش درجات مرغوبیت مختلفی داره فقط کافیه چن ق از این رو با چن ق روغن زیتون که نوعه ایرانی خوبش از ماله ایتالیا هم بهتره قاطی کرده و روی سالادتون بدین( شاید اینو ندونین که درختای زیتون تو ایران چون از گزند افت های زیادی هنوز در امان مونده حتی از ایتالیا هم روغن زیتونه بهتری میده)

توی ایران هم این سرکه هست فقط به خاطره طرزه تهیه اش گرونتر از سرکه های ابکی توی بقالی هاس!

برای اینکه این سرکه رو تهیه کنند اول اب انگوره سفید رو میگیرن و ۵۰٪ رو تبخیر میکنن و توی بشکه های چوبی میریزن و برای ۱۵ یا ۱۸ یا ۲۵ سال و یا حتی خیلی بیشتر نگهش میدارنage اصطلاحشه. هر سری که کمی ازین سرکه تبخیر میشه سعی میکنن به بشکه های چوبی کوچکتری از نوعه چوبه دیگری منتقلش کنن و این عمل باعث میشه انواع عطره چوب من جمله: افراو بلوط و توت و گیلاس و .... رو به خودش جذب کنه. به همین خاطره که سرکه بالسامیک هم غلیظ تر از سرکه معمولی و سیاه و شیرین طعم و پر از عطره بهشته!!

 خوب بدیهیه که خوردن چنین سرکه ای با روغن زیتون در سالاد ها و غذاهاتون چقدر مفیدتر از سس سالادهای دیگه میباشد. ازین سرکه ذر تهیه دسر ها و سسها و غذاهای گرون استفاده میشه. و من عاشق و دلشیفتشم.